قلم

شاعر اگر مترجم و کاشف رمز (همبستگی جهانی ) نیست پس کیست؟

آنکه می خواهد به دست و دهان مردمان پرواز کند باید دیر زمانی در اتاق خویش بماند و آنکه هوس دارد در یاد آیندگان زنده باشد باید همچون کسی که در آستانه مرگ است عرق ریزد و بارها لرزه بر اندامش افتد و همچنان که شاعر (وظیفه خوار) ما بدلخواه خویش باده می نوشند او باید بر گرسنگی و تشنگی های دور و دراز تحمل ورزد . اینها بالهایی است که نو شته بشری با آن به آسمان پرواز می کند.

قوش

 

 

من به چشم دیدم

آنچه که به دل دیده بودیم

من دیدم

 قوشی در آغوشی آرام گرفت

قوشی بغضی و سه نقطه تا آخر و سه نقطه تا

                                                                تا

 

 

نوشته شده در دوشنبه 21 آذر1390ساعت توسط مسعود سنجری پاریزی |

این شعر ادامه دارد شاید...

 

زنها با حجم عظیمی از دامن

سکوت کرده اند به تماشای مردهای دوئل

متعارف در خیابان  

صبحانه دوئل

نهار یک کف دست دوئل

و شام دودل

دو دلی از نبودن و بودن

همیشه مسئله لعنتی این است

اجرای تمام شکسپیر در 5 دقیه

این پیروزی جای درود دارد!

 

اتاقی برنامه ریزی شده برای صحنه اخر

کشاکش  به طور غیر رسمی انجام می شود

بکش

      نمی کشم ، حالا زود است

                      من برایت میکشم

در گیجی یک سطح سرد

تازه این تاتر آغاز شده است

لحظه ای از نبودن

        بهم مالیدن و ماسیدن

به شکل نیمکت ، به شکل هفت

بهر شکلی

نمی خواهم ای سطر ها گم شوند

توهین به مردهای متعارف

   مردهای مقدس

 زنان پاکدامنان که دامنشان اوج دارد

در چشم بهم مالیدن قبل از صبحانه گروه تدارکات

پیوستگی می داندچیست که دست میدهد

دل میدهد به مرد خودش

پاهایش را پارک نمی کند کنار خیابان میگرن گرفته عقده ها و کمبودها

بازهم

باید خودت بزرگ شوی ....

 

 

 

 

 

 

نوشته شده در شنبه 21 آبان1390ساعت توسط مسعود سنجری پاریزی |

 

 

تو آتش ! خورشید

من خاک ! زمین

ولی تمی توان من را بگردانی گرد خودت و خودت بگردی گرد دیگری(بزرگتری)

نوشته شده در دوشنبه 7 شهریور1390ساعت توسط مسعود سنجری پاریزی |

 

قلم ساده

چند وقتی هست

قلم شده

 

 

نوشته شده در شنبه 29 مرداد1390ساعت توسط مسعود سنجری پاریزی |